در ابتدا تاریکی بود.... و به ناگاه
بنگ!گسنره بی پایانی ازموجودیت زمان،فضا و ماده
پا به عرصه هستی نهاد
اکنون، دیدن ورای آنچه که هرگز تصور نمیشد ورای محدوده های وجودی ما
در مکانی که جهان هستی میمنامیمش
هر ستاره ای که چشمک زنان در آسمان شب دیده می شود
گویی نورانی از گازی فوق داغ می باشد
از هر سیاره ای بسیاربزرگتر
و هر کداوم داستانی برای گفتن دارد
تولدی مهیج
زندگی در تب وتاب
جاذبه ستاره رو در اولین مکان جمع میکنه
و بعد جاذبه می خواد که اونو منهدم و مچاله بکنه
و یک مرگ که لغ لغ زبان چرخ گردون است است
همه چیز در چشم بر هم زدنی به انفجار و نابودی کشیده میشود
بزرگترین انفجار در هستی
جهان هستی در خیره کننده ترین و فرار ترین ماهیت خود
حیات و مرگ یک ستاره
همانند شهرهای سوسوزن در بیابان
کهکشانها از میان تاریکی کهیب هستی سر بر می آورند
کهکشانها از بیلیونها انوار شعله کشان بنام ستاره تشکیل شده اند
بیلیونها و بیلیونها ستاره وجود داره
در واقع در کهکشان ما 400بیلیون ستاره است
فقط در کهکشان ما
اما این ستارگان چگونه پدید آمده اند؟
چگونه نقاب مرگ بر چهره خواهند کشید؟
و چگونه میشود که همه نسلهای بشری بر روی زمین
وجود خود را وامدار مرگ ستارگان میباشند؟
جستجوی پاسخها از اینجا شروع میشود
در ابری از غبار و گاز
یله و سرگردان در صحرای بین ستاره ای
اینک به مهد خلقت مینگرید
مهد خلقت زایشگاه ستاره ای است
در نواحی مرکزی ستارگان جدید در پروسه تولد غوطه می خورند
7000سال نوری دورتر از زمین
آن مهدها قسمتی از سحابی عقاب می باشند
که فقط یکی از بیلیونها نواحی تشکیل ستاره ای در جهان هستی است
زایشگاهها ابرهای خیمه کشانی از غبار و گاز هیدروژن می باشند
اگر جدول تنابی عناصر از از شیمی پایه به یاد داشته باشید
عناصر سبک در قسمت بالای جدول قرار می گیرند
هیدروژن،هلیوم،لیتیوم. این جور عناصر
و بعد عناصر واقعاً سنگین به ترتیب در پایینتر
این هیدروژن است. سبکترین ،ساده ترین،فراوانترین عناصر در جهان هستی
اون ترکیب کلیدی ستارگان است
در میون سحابی،دسته جات این گاز و غبار به آرامی
در عرض میلیونها سال بصورت ابرهای کوچکتر در هم جمع نی شوند
با نیرویی بسیار آشنا به هم کشیده میشوند
همان نیرویی که
ما را اینجا بر روی زمین نگه می دارد ما را به زمین متصل میدارد
جاذبه ،همان نیرویی است که اشیاء را به هم میکشاند
...به نحوی که به ما
سیارات و ستارگان و کهکشانها را در هستی عطا می کند
جاذبه، از بسیاری دیدگاهها،مهمترین نیرو در نجوم است
و زمانیکه جاذبه در هستی وارد عمل میشود
یکی از اساسیترین چیزهایی که تولید میکند ستارگان هستند
ستارگان تقریباً اساسیترین واحد جرمی می باشند
که زمانی خلق می گردند که جاذبه موجب گرد هم آمدن جرم به هم میشود
هر ابر در هم فرو رونده ای
در هر جایی میتواند از چند دوجین تا
هزاران ستاره را خلق کند
برای تشکیل ستاره ای مثل خورشید خودمان
که میلیونها مایل پهنا دارد
توده ای از گاز و غبار 100برابر
اندازه سیستم خورشیدی مان،مورد نیاز است
این ابرها حیات خود را در سرمایی کشنده و استخوان سوز آغاز می کنند
با دمایی صدها درجه فارنهایت به زیر صفر
اما آنگاه که جاذبه آنها را تکه تکه کرده و به هم فشرده میسازد
حرارت شروع به غرش می کند
در عرض چند صد هزار سال
ابرها می چرخند و به صفحه ای پهن شده مبدل می گردند
جاذبه مرکز این صفحه را به یک کره تبدیل میکند
جایی که دما تا سوزانی دو میلیون درجه بالا میرود
این سیستم درخشان اکنون یک پیش ستاره نامیده میشود
ده میلیون سال بعد
مرکز هیدروژن داغ این جوجه ستاره
از مرز 18میلیون درجه دما صعود میکنه
و چیزی باور نکردنی رخ میده
مرکز آنچنان داغ میشه که تدوامی از هم جوشی حرارتی هسته ای آغاز می گردد
...هم جوشی حرارتی هسته ای
شلوغی از هجاها است اما دقیقاً به معنای داغ بودن آنجاست
و اتمهای کوچک ،اتمهایی بزرگ میشوند
اتمهای هیدروژن آنچنان سریع به حرکت در میآیند
که اونها در واقع با هم یکی میشوند
و یک اتم هلیوم را می زایند
این همان واکنش هسته ای است که انرژی تولید میکند
انرژیی که ستاره را در تمامیت حیاتش نیرو میدهد
یک منبع پایدار نور و حرارت
خود نور زایی که گرمی خود را خود تولید میکند
و اینگونه است که ستاره ای ستاره میشود
اگر هم جوشی داشته باشید ، آنگاه ستاره ای خواهید داشت
بعد از تولد زندگی ستاره جنگی دائمی خواهد بود
جنگی تمام عیار بر علیه جاذبه
جاذبه ستاره را در مکان اولیه ش مجتمع میکند، و بعد می خواهد که آنرا متلاشی سازد
جاذبه هرگز تسلیم نمیشود،جاذبه میخواهد همه چیز را در هم فرو کشاند
لذا اگر ستاره ای بخواهد حیاتی داشه باشد و حیاتی طولانی
باید راهی بیابد تا در مقابل جاذبه نبرد کند
شما همیشه جاذبه را حس میکنید وقتی سعی در پرش دارید
یا زمانی که میخواهید از روی یک صخره بجهید
همواره این جاذبه است که شما را به پایین باز می گرداند
و به منظور مقابله با جاذبه ،شما مجبورید به روشهایی
نیرو به کار ببرید
که این نیرو در جهت مخالف جاذبه عمل میکند
بنابراین اگه طنابی باشه،شما میتونید با استفاده از عضلاتتون از اون بالا بکشید
و با مقاومتی که میکنید بر جاذبه غلبه خواهید کرد
اما این به ان معنا نیست که جاذبه تسلیم شده
جاذبه همیشه در حال اعمال کردن قدرت خودشه
برای همینه که شما اگه بخواین همچنان بالای طناب بمونین باید به اعمال نیرو ادامه بدین
و اگه تسلیم بشین و نیروتونو شل کنین یا طناب پاره بشه
جاذبه بلافاصله پیروز می شه و شما میافتین
همین قضیه هم در مورد ستاره ها رخ میده
ستاره ها هم دارن سعی میکنن خودشونو در برابر در هم فرو رفتگی جاذبه ای حفظ کنن
جاذبه میخواد که ستاره رو تا وسط اون مچاله کنه
هم جوشی هسته ای طنابی به دست ستارگان میده
به شکل فشار
دما باعث میشه تمامی ذرات درون ستاره به سرعت به حرکت در بیان
و به سمت خارج عزم حرکت کنن
و این امر فشاری ایجاد میکنه
که در واقع ستاره رو در برابر جاذبه حفظ میکنه
میزان فشاری که به ستاره رو به بیرون اعمال میشه دقیقاً با
میزان کشش جاذبه روی ستاره تطبیق داره
و ستاره میتونه اونجا لم بده و با خوشحالی به سوختن ادامه بده تا اینکه چیزی تغییر بکنه
یک ستاره بیشتر حیات خودشو صرف تداوم این تعادل میکنه
"main sequence". این مرحله ای است که دانشمندان بهش "رشته اصلی" میگن
پس،خورشید ما در رشته اصلی قرار داره ما خیلی خوشحالیم که اون اونجاست
خورشید هر روز همون مقدار ثابت انرژی رو برای ما فراهم میکنه
و برای همینه که حیات اینجا امکان پذیر شده
همه ستارگان در رشته اصلی شبیه هم نیستند
بعضی ها بسیار کوچکتر وسردتر از خورشید هستند
بعضی ها، بسیار بزرگتر و داغتر
بنابراین اینجوریه که داغ بودن یک چیز
وابسته به رنگ نوریه که از خودش ساطع میکنه
لذا،یک ستاره مثل خورشید
بیشتر نروی که ازش تابیده میشه یه جورایی به رنگ زرده
اگر خورشید داغتر بود
طول موج غالب نوری که از شتابیده میشد به سمت آبی می رفت
یا حتی به سمت ماوراء بنفش
و ستارگان سردتر نور به سمت قرمز ساطع میکنن
ستارگان قرمز سرد کوچک مثل پروکسیما -قنطوروس
"Red Dwarfs". نزدیکترین ستاره به خورشید این دست ستارگان کوتوله های قرمز نامیده میشن
اونها میتونن به کوچکی یک دهم جرم خورشید باشن
با دمای سطحی هزاران درجه سردتر
کوتوله های قرمز شایعترین نوع ستارگان در جهان هستی هستند
خیلی خیلی بیشتر از ستارگانی مثل خورشید این نوع کوتوله های قرمز بسیار تیره
در فضا غوطه ورند
البته وقتی شما به آسمان شب مینگیرید
شایعترین انواع ستارگان را نمیبینید
ایت کوتوله های قرمز رو نمیبینید چونکه اونا بسیار کم نورند
شما فقط ستارگان بسیار درخشان ولی بسیار کمیاب رو میبینید
که قطعاً بسیار بسیار دور هستند
در انتهای طیف مقابل
ستارگان رشته اصلی آبی عظیمی قرار دارند
بطور متوسط دمای سطحیی برابر 25000درجه سانتیگراد دارند
اونا میتونن تا بیست برابرجرم خورشید باشن
و 10000بار درخشانتر
در حیات و مرگ یک ستاره اندازه اهمیتی قطعی داره
جرم چیزی بنیانی است
که تعیین کننده تاریخچه حیات یک ستاره است
هر چه یک ستاره پر جرمتر باشد
دوران حیاتش کوتاهتر از یک ستاره کم جرمتر خواهد بود
و این قضیه شاید کمی عجیب به نظر برسد زیرا که
ستارگان پر جرمتر سوخت بیشتری برای سوزاندن دارند
و شما توقع دارید بیشتر هم عمر کنند
بنابراین ،غیر عقلانی به نظر میرسد که ستارگان پر جرمتر
سوخت خود را خیلی سریعتر تمام کنند
تا ستارگان با جرم کمتر
تصور کنید دو قمار باز پشت میز قمار بازی ورق نشسته باشند
توقع خواهید داشت قمار بازی که پول بیشتری دارد ؛"سوخت بیشتری برای سوزاندن"م
بیشتر پشت میز دوام بیاورد
اما اگر این قمار باز حرفه ای در هر دست بازی مبالغ کلانی شرط بندی کند چه؟
قمار بازی که یا مقادیر زیاد پول قمار میکند
و در هر بار 10000دلار شرطبندی میکند
قطعاً خیلی زودتر پولهایش تمام خواهد شد
لذا جرم بیشتر داشته باشید،حرارت بیشتر و فشار بیشتر خواهید داشت
و میزان هم جوشی بیشتر
با جرم بیشتر همه اینها سرعتر رخ می دهد
و همیشه به سادگی محاسبه پذیره:چقدر سوخت شما دارید؟
و با چه میزانی شما دارید اونارو تبدیل میکنید
ستارگان پر جرمتر دوره زندگی کوتاه تری دارند
اونها شمع وجودشون رو از دو طرف میسوزونن زندگی اونا در یک مسیر پر سرعت طی میشه
یک ستاره پر جرم در عرض یک میلیون سال ممکنه بمیره
یک ستاره با جرم 10برابر جرم خورشید ما
ممکنه فقط برای یک هزارم عمر خورشید ،دوام بیاره
لذا خورشید ما برای 10بیلیون سال د رمجموع عمر داره
یک ستاره با جرمی 10برابر خورشید ما
ممکنه فقط 10 میلیون سال در مجموع عمر کنه
در جایی که ستارگان پر جرم دوره عمری دارند که در حد میلیونها سال اندازه گیری می شه
ستارگان کم جرمتر دوره زندگی شون د رحد
دهها بیلیون و حتی تریلیون سال اندازه گیری میشه
هر ستاره کم جرمی که تاکنون در هستی متولد شده
و خود هستی بیش از 10بیلیون سال است که به خلق ستارگان پرداخته
همه اون ستارگان هنوز در دوران شیر خوارگی خود بسر می برند
هنوز چنین ستارگانی که خلق شده اند ، به مرگ خود نزدیک نگشته اند
اما برای همه ستارگان از جمله خورشید خودمان
زندگی بر روی رشته اصلی برای همیشه دوام ندارد
فقط تا زمانی پایدار است که سوختی برای سوزاندن باقی مانده باشد
هر گاه ستاره از سوخت تهی شود همجوشی متوقف شده و جاذبه....پیروز می گردد
جاذبه هرگز تسلیم نمیشود
و مترصد میماند تا البته سوخت بالاخره تمام میگردد
و بنابراین هم ستاره و هم بالارونده از طناب هر دو این معضل هولناک را خواهند داشت
که اگر به جنگ و تلاش خود بر علیه جاذبه ادامه ندهند، به مرگ به پایان میرسند
مرگی وابسته به تحولات عظیم طبیعی
اندازه یک ستاره نه تنها طول عمر او را تحت نفوذ دارد
بلکه چگونگی مرگ او را نیز تعیین میکند
ستارگان پر جرم در صحنه هستی با خشمی شدید به انفجار کشیده میشوند
در حالی که ستارگان کوچکتر به آرامی کم سو تر شده و در نهایت خاموش میشوند
برای 5بیلیون سال
خورشید ما یک ستاره با جرم کم و در نیمه راه عمر خود
شاد وشنگول با مصرف ذخیره سوخت هیدروژنی خود ،به سوختن ادامه داده است
شبیه قمار بازی که به آرامی و با احتیاط توده ژتونهای خود را در قمار به کار می اندازد
قمار باز ممکنه اونجا پشت میز برای یه دوره زمانی طولانی بشینه
درست مثل یه ستاره که هیدروژنشو برای یه دوره واقعاً طولانی میسوزونه
با این حال در یک زمانی شما پولاتون تموم میشه
دانشمنئان پیش بینی می کنن که 5بیلیون سال دیگه
خورشید ما به این تقاطع بحرانی میرسه
ذخیره سوخت هیدروژنش بطور کامل تموم میشه
همجوشی هسته ای متوقف خواهد شد
و جاذبه شروع میکنه ستاره رو مچاله کردن
در اون نقطه ،وضعیت بسیار اسف انگیزه
به منظور بقا، یک ستاره مثل خورشید بایستی منبع جدیدی از سوخت پید ا کنه
...و اونچه که در دسترسه هلیومه
اما برای اینکه هیلوم شروع به سوختن کنه مرکز بایستی
10برابر داغتر از زمانی باشه که در اون دوره هیدروژن میسوخت
خورشید قادر نخواهدبود هیلوم رو با هم ترکیب کنه و عناصر سنگینتر
مثل کربن و اکسیژن بوجود بیاره
مگر اینکه مرکزش به اندازه کافی داغ بشه
و این به خاطر اونکه نزدیک کردن به اندازه کافی هسته های هلیوم به هم مشگلتره
زیرا که باید بر نیروی هسته ای قوی غلبه بشه
گرقتن اونا و مجبور کردنشون به متحد شدن با هم
همونطور که خورشید به سمت درون به انقباض ادامه میده
طبیعت به ستاره خط زندگی جدیدی عطل میکنه
مرکز در واقع شروع به فوق گرمایش میکنه
توسط فشار جاذبه ایی زیادی که سعی در له کردن اون داره
زمانی که دما به 18میلیون درجه میرسه خورشید موفق میشه هیلوم رو در همجوشی به کربن تبدیل کنه
در قماری مایوس کننده برای بقا
بنابراین قمار باز مایوس و مستاصل ممکنه سری به خونش بزنه
و پول بیشتر بیاره
اما در جهت کسب پول بیشتر برای هزینه کردن
در واقع فقط تاخیری اندک در ورشکست شدن اجتناب ناپذیرش بوجود میاد
و برای یک ستاره مرگی اجتناب ناپذیر
ستاره ای که 10بیلیون سال مرتباً سوخت هیدروژنشو به مصرف رسونده
اکنون برای یک دوره فقط 100میلیون ساله با مصرف ذخیره هلیومش نیروشو تامین میکنه
و بعد عملی آغاز میشه
از هیدروژن تهی ... و شرع به همجوشی هلیوم میکنه
از هلیوم تهی... و تلاش میکنه تا کربن رو همجوشی کنه و ناکام خواهد ماند
اما کل این عملکرد
همه چه کنم چه کنم ها در آخرین ده درصد عمر ستاره اتفاق می افته
گرمای سوزان ناشی از هم جوشی هلیوم
در واقع باعث میشه که لایه های خارجی ستاره متورم بشه
در این مقطع اتمسفرخارجی ستاره ما
به سستی توسط جاذبه نگهداری میشه
برای همین یه جورایی اتمسفر شروع به تبخیر میکنه
از طریق یه رشته رخدادها که من اونارو"آروغ کیهانی" میناممش در واقع پوشش
خارجی گاز ها که اکنون دیگربه سستی توسط جاذبه نگه داشته میشن به بیرون تراوش میکنه
این امر چندین پوسته گاز رو به بیرون میفرسته
که توسط حرارت مرکزی نور افشان شده اند
"planetary nebula" phenomenon. و چیزیه بوجود خواهد اومد که پدیده "سحابی سیاره ای " نامیده میشه
پوسته های زیبای گاز نور افشان اطراف مرکز در حال مرگ خورشید ما رو فرا میگیره
مرکز اکنون دیگر قادر نیست همجوشی هسته ای بیشتری انجام دهد
آیا امکانی برای او هست تا از له شدگی در اثر جاذ به مفری یابد؟
برای ستاره ای به اندازه خورشید ما آنگه که بر سیمای مرگ بوسه میزند لایه های خارجی اش به بیرون فوران میکنند
بدون فشار رو به خارج ناشی از هم جوشی هسته ای
جاذبه میدانرا به دست میگیرد
ستاره قصیده بر روی خود فرو افتادن را زمزمه میکند
همانند کوهنوردی که آنقدر خسته میشود که دیگر یارای چنگ زدن به طناب خود را ندارد
امکانی وجود دلرد که صخره نورد ما ممکن است بتواند ازآن یاری جوید
اگر آنچنان خسته است که نمیتواند دیگر بر ریسمان چنگ زند
و آن این است که بتواند لبه و برآمدگی بیابد بر روی صخره ای که در حال صعود از آن است
جاذبه فقط یکبار او را میکشد
اما برآمدگی به تنهایی از او در برابر جاذبه حمایت میکند
و دیگر نیازی نیست او برای پیروزی در این جدال انرژی بیشتری فرادست آورد
نوعی خاص از ستاره وجود دارد،و خورشید ما قطعاً مثالی از آن است
جایی که ستاره در مییابد که در این مبارزه بر علیه جاذبه به "آخر " رسیده است
ستاره در حال فرو پاشی و انقباض بر آمدگیی در مکانی غیر منتظره می یابد: الکترون ها
ذرات اتمی بار دار منفی ریز
الکترونها خوششان نمی آید در هم فشرده شوند طوری که به یکدیگر بسیار نزدیک شوند
چونکه الکترونها به شدت از هم بدشان می آید
اگر شما الکترونها را به اندازه کافی محکم فشرده کنید فشار ناشی از خود الکترونها
قادر خواهد بود ستاره رو در برابر جاذبه حفظ نماید
زمانی که مرکز ستاره شبیه خورشید در حال مرگ ما
تا حد اندازه زمین فشرده میشود
"electron degeneracy pressure" این به اصطلاح" فشار انحطاط الکترونی" غالب می شود
جاذبه بیش از این نمیتواند ستاره را فشرده سازد
"White Dwarf". ستاره به تدریج سرد شده و به یک زائده ستاره ای غیر عادی بنام"کوتوله سفید" تبدیل میشود
, Sirius B, مثل این یکی،سیریوس بی
که در کنار همرا ه خود سیریوس بصورت نقطه کم نوری دیده میشود
سیریوس درخشانترین ستاره در آسمان ماست
یک کوتوله سفید نوع بسیار عجیبی ار ستاره است
اون خیلی خیلی پر جرم است
کوتوله سفید تقریباً 300000برابر جرم زمین است
فشرده شده در حجمی به اندازه زمین
اگر بتوانید یک قاشق چای خوری پر از ماده کوتوله سفید را داشته باشید اون چندین تن وزن داره
بنابراین اون واقعاً چیز عجیب و حیرت آوریه
یک کوتوله سفید در زندگی یک ستاره مثل خورشید آخرین مرحله است
اما هنوز کاملاً نمرده
اون برای میلیونها سال به درخشیدن ادامه خواهد داد
همونطور که به تدریج در یک دوره زندگی با انرژی می درخشد
"retired stars", من دوست دارم کوتوله های سفید رو"ستارگان باز نشسته"بنامم
با این برداشت که همه نوری که اونها منتشر میکنند
انرژیی است که اونها در طی حیات طبیعی خودشون به عنوان ستاره جمع کرده اند
در حینی که مشغول با هم ترکیب کردن عناصر سبک و تولید عناصر سنگین بوده اند
کار یکه خورشید ما هم اکنون داره انجام میده
پس کوتوله سفید داره از پس انداز هاش استفاده میکنه اون یک ستاره باز نشسته است
که این سرنوشت خورشید ما هم خواهد بود
اما بعضی کوتوله های سفید میتونند یک آخرین ایول هم داشته باشن
ممنون از دوستی که در مواقع نیاز دستی به یاری می دهد
چونکه،اگر چه خورشید ما یک عذب اقولی کیهانیه
بیش از نیمی از همه ستارگان در طول زندگی خود با حداقل یک همراه بسر میبرند
بیشتر ستارگان اعضایی از گره های دوتایی یا احتمالاً حتی سیستمهای ستاره ای چند تایی،میباشند
ستارگان دوتایی نزدیک
میتونن نسبت به ستارگان منفرد معمولی سرنوشت بسیار متفاوتی داشته باشند
هرگاه یک کوتوله سفید از نظر جاذبه ای به یک ستاره دیگر متصل باشه
به عنوان قسمتی از سیستم دوتایی
اون میتونه ضرورتاً از همراه خود مایه حیات رو دزدی کنه
کوتوله سفید کوچک اما پر جرم چنان کشش جاذبه ای رو اعمال میکنه
که اون شروع خواهد کرد جریانی از گاز هیدروژن رو به سمت خودش مکیدن
اگر اون از همراه ستاره ای ماده جمع آوری کنه
و قادر باشه بر تجمع ماده د رخود بیفراید
لذا د رنهایت،جرم کوتوله سفید به یک حد ناپایدار میتونه برسه
تقریباً 40درصد بیش از جرم خورشید مان
در اون نقطه،کوتوله سفید دچار یک انفجار ویرانگر میشود
به طور یکه کل اون ستاره در یک چشم برهم زدن منفجر میشه
چیزی که انفجار حرارتی هسته ای کل ستاره نامیده میشه
این انفجار مهیب تحت عنوان انفجاری از نوع ابر نواختر نامیده میشه
پس،اگر ستاره ما می خواست تو این مسیر بره و البته نخواهد رفت
در شیوه ای نسبتاً آرام میمیرد
اما اگر اون بخواد چنین کاری رو بکنه شما
ضد آفتاب یا ضد ابر نو اختری با چندین بیلیون درجه قدرت مهاری باید داشته باشید
به منظور حفاظت خودتون از درخشش کور کننده
منجم دانشگاه برکلی کالیفرنیا آلکس فیلیپنکو
یکی از موفقترین شکارچیان ابر نو اختر در جهان است
گروه او بیش از 600 از اونها رو در دهه گدشته یافته اند
یک کار برجسته
با در نظر گرفته اینکه اونها شاید در هر قرن در هر کهکشان یکبار رخ میدن
جستجوی ابرنو اخترها
وابسته به این است که یک ورزشگاه فوتبال پر از جمعیت رو با یک دوربین دو چشمی جستجو کنیم
به امید آنکه بتونیم یک شخص خاص رو در یک گذر کوتاه دوربین در یک
نقطه زمانی معین بیابیم
اگر بخواهید هر شخصی رو یکی یکی دنبال کنید
شما زمان سختی رو پشت سر خواهید گذاشت
یافتی آدمی که ممکن بوده در یک آن ازش عکسی گرفته شده باشه
فیلیپنکو شگفتی کارش رو افزایش میده
با گسترده کردن جستجوش ورای ستارگان منفرد
یا حتی کهکشانهای منفرد
برای انجام این کار او از یک کمک با فن آوری بالا مدد میگیره
این یک موتور جستجوی روباتیکه
برای رد یابی ستارگان در حال انفجار ابر نواختر
اون طوری برنامه ریزی شده تا بطور رباتیک تصاویری رو بگیره
تصاویری از یک شب هزاران کهکشان
و دریک دوره یک هفته ای اون 7 یا 8 هزار کهکشان رو بررسی میکنه
و بعد اون برنامه رو تکرار میکنه تصاویر جدید
هر کهکشان رو با تصاویر قدیمی مقایسه میکنه
معمولاً چیزی جدید در تصویر جدید وجود نداره،اما گاهی
یک ستاره منفجر میشه یک ابر نو اختر منفجر میشه
و اونوقت شما میتونید در یک تصویر جدید یک نقطه درخشان از نور رو ببینید
که در تصایر قدیمی اونجا نبوده
اگر چه یک ابر نو اختر از نظر بصری بسیار بسیار درخشان است
نور مشاهده شده فقط یک درصد از یک درصد انرژی کلی است
یک ده هزارم از انرژی کلی که توسط این انفجار مهیب منتشر میشه
اگر چه ابر نو اختر های تیپ یک آ از یک انفجار کوتوله سفید بوجود می آیند
بسیاری دیگر که بنام ابر نو اختر های تیپ دو شناخته میشن
نماینده مرگهای دراماتیک ستارگان بسیار پر جرمتری هستند
شاید 8 یا ده برابر پر جرمتر از خورشید
بر خلاف پسر عموهای کوچکترشون
زمانی که ستارگان پرجرمتر سوخت هیدروژن خود را تموم میکنن
اونها این قدرت بالقوه رو دارن تا همجوشی سایر عناصر رو شروع کنند
خاکسترهای هر کدام از مجموعه واکنشهای هسته ای سوخت مجموعه بعدی می شود
بطوری که نزدیک پایان زندگی اونها یک ستاره پر جرم در مقطع عرضی بی شباهت به یک پیاز نیست
یک لایه خارجی سوخت اولیه،هیدروژن
که لایه به لایه توسط عناصر سنگینتر و سنگینتر احاطه شده است
در گذر از یک دوره عمر طبیعی هیدروژن همجوشی شده به هلیوم تبدیل میشود
سپس هلیوم به کربن و اکسیژن
بعد اکسیژن به نئون و منیزیوم
و بعد سیلیکون گوگرد
و سپس آهن.ستاره ای پر جرم مرکزی از آهن دارد
هم جوشی آهن به عناصر سنگینتر
فایده جالبی برای ستاره ندارد این امر درون ستاره را داغ نگه نمیدارد
زیرا که همجوشی آهن به عناصر سنگینتر
نیازمند انرژی است و انرژی جذب میکند این روند انرژی آزاد نمیکند
لذا مرکز آهنی بدون هم جوشی ساخته میشه
و سرانجام ناپایدار میشود
زمانی که به چیزی مثل 1.5 برابر جرم خورشید ما میرسد،در هم فرو میرود
و این در هم فرو رفتن مهیب و شدید است
در عرض نیمی از ثانیه، مرکزی به اندازه زمین
بصورت جرمی تقریباً با 16کیلومتر پهنا مچاله میشود
برای لحظه ای مرکز در هم مچاله شونده به حالت اول لگدی می زند
ضربه ای به داخل لایه های خارجی تر ستاره میزند
و یکی از پر جرم و عظیم ترین انفجار های جهان هستی ما را دامن میزند
البته بعد از بیگ بنگ
در هم مچاله شدگی مرکز آهنی
بقیه ستاره رو در یک انفجار مهیب از هم جدا و به فوران می کشاند
اون واقعاً یک رویداد باور نکردنی حیرت آوره
دانشمندان متقاعد شده اند که ابر نو اختر ها از منظر گاه جهان هستی خیلی بیش از
نمایشهای نور افشانی دیدنی میباشند
اونها درواقع منبع عناصر سنگین هستند
که هر چیزی رو در اطراف ما ساخته اند
همه آهن موجود در این ریخته گری
از ستارگان منفجر شونده دراین انفجار های عظیم آمده اند
همه اون. همه آهنی که شما میبینید در هر جایی از ستارگان منفجر شونده آمده اند
و،در واقع،همه عناصر سنگینتر از آهن
مستقیماً یا غیر مستقیم توسط انفجار ستارگان بوجود آمده اند
و اون عناصر توسط این انفجارات عظیم به داخل کیهان پرتاب شده اند
به عنوان موادی از این انفجارات
که از طریق و به درون هستی گسترش یافته اند اونها مواد و اجزاء
...سیارات،اقمار،ستارگان جدید وچیزی حتی بسیار شگفتی آورتر
اکر میتونستید رد پای دودمانتون رو در گذشته تا موجودیتهای اولیه تر پی گیری کنید
به یک انفجار ستاره ای در درخت خانوادگی خودتون میرسید
ما در واقع از مواد ستاره ای یا غبار ستاره ای ساخته شده ایم
همونطور که کارل ساگان عنوان می کرد
عناصر بدن شما ،نه فقط بطور کلی،بلکه اختصاصاً
عناصری در بدن شما که از هیدروژن و هلیوم سنگینتر هستند
از ستارگانی که مدتها است مرده اند،ناشی شده اند
کلسیوم استخوانهای شما اکسیژنی که تنفس میکنید
آهنی که در سلولهای قرمز خونی شما لست کربنی که در اغلب سلولهای بدن شما وجود داره
همه اون عناصر در ستارگان در طی واکنشهای هسته ای خلق شده اند
و سپس توسط ابر نو اختر ها به داخل فضا پرتاب شده اند
و سنگینترین عناصر،آهن و سنگینتر
توسط خود انفجارات ،توسط ابر نو اختر ها تولید شده اند
در حینی که انفجار یک ابر نو اختر تیپ دو
هستی رو با عناصر سنگین بمباران میکنه
مرکز ستاره منفجر شده دست نخورده باقی میمونه
تخریب اون کار جاذبه است
اما برای تخریب مرکز هر ستاره کوچکتر از اندازه یک کوتوله سفید
نیاز به این دارد که بر یک نیروی عجیب غلبه شود،فشار تبه گنی الکترونی
جاذبه در واقع راهی برای مغلوب ساختن پیدا میکند
که آن تمایل الکترونها است در اینکه یکدیگر را از هم جدا و دور کنند
بوسیله ترکیب الکترونها با پروتونها و تبدیل اونها به نوترونها
اکنون شما جسمی در اختیار دارید که تقریباً بطور کامل از نوترونها ساخته شده است
و جاذبه برنده میشود،اون اکنون به سیستم اجازه میدهد تا بیشتر در هم فرو رود
دیگر الکترون بیشتری وجود ندارد تا اون رو متوقف کند
و جاذبه به نظر میرسد که پیروز میشود
به جز اینکه....نوترونها،انها هم یکدیگر را میرانند اونها هم از یکدیگر خوششون نمی آید
و اکنون کار به یک جسم حتی کوچکتر پایدار جدید ختم میشود
"Neutron Star". حتی چگالتر بنام"ستاره نوترونی"م
در مقایسه با ستارگان طبیعی سنارگان نوترونی سنگریزه های کیهانی هستند
اونها میتونن به کوچکی 16 کیلومتر در پهنا باشند
بنابراین تصور کنید که شما ستاره ای 1.5برابر اندازه خورشید ما در اختیار دارید
و بعد همه اون ماده رو در یک فضای بسیار کوچک فشرده میکنید
تقریباً به اندازه مانهاتان
شما خودتون یک ستاره نوترونی ساخته اید
فشردن اون میزان جرم بصورت چنین فضای کوچکی
جرمی به شدت پر چگال ایجاد میکنه
یک قاشق چای خوری پر از ماده ستاره نوترونی یک بیلیون تن وزن داره
ستارگان نوترونی گروهی از جالبترین و عجیبترین اجسام در جهان هستی
هستند که مورد مطالعه منجمین قرار میگیرند
اگر انسانی مجبور باشد روی یک ستاره نوترونی بایستد
اون قطعاً یک تجربه تا حدی ناراحت کننده خواهد بود
بر روی زمین اگر انسانی 68کیلوگرم وزن داشته باشد بر روی یک ستاره نوترونی چیزی حدود
10بیلیون تن وزن دارد
بیولوژی ما توان پایداری در چنین فشاری را ندارد
و لذا،یک انسان قطعاً مچاله خواهد شد و پهن وله
در مقابل سطح ستاره
به علاوه ستارگان نوترونی در یک سرعت بطور باور نکردنی بالا در حال چرخش هستند
صدها بار در ثانیه در بعضی موارد
این چرخش سریع است
که منجمین را توانا ساخت برای اولین بار ستارگان نوترونی را شناسایی کنند
بعضی ستارگان نوترونی واقعاً سریع میچرخند
و اونها دارای یک میدان مغناطیسی بطور حیرت آوری عظیم هستند
اون میدان مغناطیسی همرا با چرخش
دسته ای از ذرات باردار رو تحریک کرده،الکترونها؛ تا
در امتداد محور میدان مغناطیسی جریان یابند
و اون الکترونهای شتاب گرفته از خود نور ساطع میکنند
اونا یک شعاع نورانی بسیار متمرکز شده رو تولید میکنند
اکمون ،اون مثل یه فانوس دریایی میمونه که اشعه نورش همیشه روشنه
اما شما فقط زمانی میتونید اونو
ببینید که مسیر پرتو نور فانوس دریایی خط دید تان را قطع کند
در روشی مشابه ما زمانی میتونیم ستاره نوترونی درخشان رو ببینیم که
شعاع پرتو نور به سمت ما باشه
"Pulsar". اون جسم یک تب اختر نامیده میشه
بعضی ستارگان خیلی پر جرم هستند،شاید 25 یا 40 برابر جرم خورشید
طوری که حتی یک ستاره نوترونی هم نمیتونه تاب تحمل وزن در هم فرو رونده اون رو داشته باشه
و جاذبه حتی بیشتر اون رو مچاله میکنه
به شکل جسمی با چگالی بی نهایت
و تقریباً حیرتی به همون اندازه بی حد و مرز:
یک سیاهچاله
در بعضی موارد،یه سیاهچاله نماینده مرگ نهایی یک ستاره است
یک سیاهچاله بطور اساسی پیروزی جاذبه بر علیه جرم و ماده محسوب میشه
اون در هم فرو رفتگی کامل یک ستاره است یک ستاره بسیار پر جرم
این در خود فرو رفتگی ناحیه ای از فضا را بوجود می آورد
که در آن ماده در چنان چگالی بالایی فشرده میشود
که میدان جاذبه ای آن غیر قابل گریز میشود
سیاهچاله ها اجرامی برجسته هستند که هیچ چیز یارای گریز از آنها را ندارد
نه حتی سریع حرکت ترین چیزی که میشناسیم،که نور باشد
شما پرتو نوری را میتابانید
و اون هرگز اونجا را ترک نخواهد کرد
پرتو نور خمیده شده و به سمت سیاهچاله برمیگردد
لذا،قادر نخواهید بود اون رو از خارج ببینید
بتابراین نام" سیاهچاله" برازنده اوست
یک نظر غلط شایع
آن است که سیاهچاله ها دقیقاً بر آنند که هر چه رد هستی وجود دارد رو بمکند
شبیه یک جارو برقی کیهانی
هر چیزی را در نزدیکی خود بمکند
این در واقع چندان صحیح نیست
اینک،اجرامی که بسیار نزدیک به سیاهچاله ها هستند به داخل مکیده میشوند
اما اگر شما به اندازه کافی دور باشید
و با یک مسیر مناسب به داخل آن مکیده نخواهید شد
دانشمندان مدتهای مدیدی تصور میکردند که طبقه دیگری از ابر نو اختر هنوز وجود دارد
که در گیر حتی ستارگان بزرگتر و حتی انفجارهای بسیار قویتر می باشند
ستارگانی که آنچنان پر هیبت و ویرانگر در هم فرو میروند که
اونها باقیمانده ای از خود به جای نمی گذارند، نه حتی یک سیاهچاله
اما هیچ کس تا کنون یکی از آنها را هم
ندیده است
حتی بعد از بیلیونها سال
هستی همچنان ما را حیرت زده و انگشت به دهان نگه داشته است با توانایی خام و باالقوه خود
در پاییز سال 2006
منجمین عظیمترین انفجار ستاره ای رو مشاهده کردند
که تا کنون بشر شاهد آن بوده است
240میلیون سال نوری دورتر از رمین
یک ستاره عظیم با انفجاری به خود پارگی نشست
آلکس فیلیپنکو و گروهش در برکلی،دانشگاه کالیفرنیا
در برابر این انفجار انگشت حیرت بر دهان فرو بردند
و کل انرژی آزاد شده و منتشر شده 100برابر
انرژی یک انفجار عظیم معمولی بود
اون واقعاً یک انفجار قوی حیرت بر انگیز است
یک ابرنواختر معمولی از انفجار یک ستاره ناشی میشود
10برابر پر جرمتراز خورشید ما
بطور باورنکردنی ،ابر نواختر 2006جی وای آنگونه که منجمین ملقبش کرده اند
به نظر میرسد پیامی از مرگ یک ستاره فرستاده است
150یاحتی200برابر پر جرمتر
اون تقریباً بیشترین جرمی که یک ستاره میتونه داشته باشه
دانشمندان هنوز در حال مطالعه پس رویداد اون انفجارند
اما اونا فکر میکنن که ابرنواختر2066جی وای
چیزهای زیادی برای آموختن به ما دارد
در باره اولین ستارگانی که جهان هستی را بوجود خود مزین کردند
ما دقیقاً فکر میکنیم که اولین نسل ستارگان
واقعاً عظیم و پرجرم بوده اند
و اونا توسط همین مکانیسم احتمالاً منفجر شده اند
این انفجارهای غول آسا و فوق عظیم
که احتمالاً جهان هستی اولیه را با عناصر سنگین بذر پاشی کردند
این ستارگان بسیار عظیم و پر جرم
بزرگترین کارخانه های ریخته گری آهن در هستی هستند
یک ستاره منفرد،150برابر جرم خورشید
میتواند 20یا25جرم خورشیدی از آهن تولید کند
باور نکردنی است
در چرخه حیات،نه تنها اینجا روی زمین بلکه در کیهان و هستی
همانطور که ستارگان میمیرند،مخصوصاً آنهایی که مرگهای دیدنی و غیر عادی دارند
ستارگان پر جرم که عناصر سنگین رو
در مرکز خود تولید میکنند
...اونهایی که بذرهای نسلهای بعدی ستارگان رو تحویل میدهند
احتمال اینکه اون نسل بعدی سیاراتی
داشته باشند رو افزایش می دن
و سیاراتی که خودشون دارای مواد اولیه و اجزاء حیات هستند
ابرنواخترها تنها وقایع دارای انرژی در زندگی و مرگ یک ستاره،نمیباشند
هم اکنون در امتداد جهان هستی هزاران جفت ستاره وجود دارند
که در گیر رقاصی های آتشین درخشان هستند
برای بعضی از اونها این رقص در فاجعه ای پایان میگیرد
فیزیکدان منجم جوس هوآ بارنس از دانشگاه هاوایی
رویدادهای پس از برخورد ستارگان را مطالعه میکند
ما این نعمت دیدن برخورد ستارگان را نداریم
یک جفت ستاره آنچانکه به هم انقدر نزدیک میشوند تا برخورد کنند
فقط یک لکه منفرد نورانی خواهد بود
حتی با استفاده از بزرگترین تلسکوپهایی که داریم
لذا ، ما نیاز داریم این امور را با کامپیوترها بررسی کنیم
با استفاده از مدلهای کامپیوتری
منجم فیزیکدانها میتوانند هر کدام از دو نوع ستاره را رصد نمایند
و در یابند که اگر یک برخورد انهدامی ستاره ای رخ دهد،چه چیز پیش می آید
مدلها دارای وضعیتهای فرضیه ای هستند و بعد رخدادها را میبینند
و شما میتونید به نحوی با تصور کردن در یابید که این شبیه مطالعه برخورد های ماشینها است
و شما اونارو بردین و به همدیگه در یک گاراژ زدین و در بو داغون کردین
یکی بعد از دیگری تا ببینین چطوری میشه
در بین شدیدترین برخوردها که توسط فیزیکدان منجمین مدل دهی شده
برخورد دو ستاره نوترونی به دور هم گردانه
اساساً اونا به عنوان یک جفت که بدور هم می چرخند، به هم متصل هستند
و همونطور که در مدار خود می چرخند فضا زمان اطراف خود را منحرف میکنند
و امواج انرژی تولید می کنند
و انرژی که این کار و انجام میده،حرکت ستارگان رو کند می کنه
لذا اونها به همدیگه نزدیکتر و نزدیکتر میشن
همونطور که واقعاً به هم نزدیک میشن،در مدار خود بدور هم
صدها یا حتی هزاران دور در ثانیه میچرخند
رخداد نهایی بسیار اثر گذار و دراماتیک است
وقتی دو ستاره نوترونی با هم برخورد میکنند،اونها تقریباً در حد سرعت نور حرکت دارند
اگرچه برخورد نهایی فقط جزئی از ثانیه طول می کشد
اون بیشتر از انرژیی که خورشید در کل دوره زندگی خود تولید خواهد کرد، آزاد می سازد
گلی به جمال مدل سازی کامپیوتری ما همچنین میتونیم پیش بینی کنیم که اگر یک کوتوله سفید
بشدت چگال با خورشید ما برخورد کنه،چه اتفاقی میافته
اون یک برخورد مهیب و وحشت آور خواهد بود
زمانی که به انازه کافی به ما نزدیک بشه میدان جاذبه ای کوتوله سفید
شروع میکنه به منحرف کردن و از شکل انداختن خورشید طوری که دیگر بیش از این به شکل یه کره نخواهد بود
اون به شکل یه تخم مرغ زمانی که کوتوله به ما نزدیک میشه در میاد
همونطور که کوتوله سفید خورشید ما رو با سرعتی مافوق صوت شخم میزنه
جاذبه اش یک موج لرزه شدید در سرتاسر خورشید می فرسته
و این رویداد مقادیر بسیار زیادی انرژی حرارتی هسته ای تولید میکنه که
قطعاً خورشید منفجر میشه
مسحور کننده است که همه این رویدادها در عرض فقط حدود یک ساعت رخ میده
برای اینکه کوتوله سفید شخمشو به درون خورشید فرو کنه و او رو از بین ببره
اگر چنین داستانی روی بده حیات بر روی زمین محکوم به نابودی است
خوشبختانه، شانس این رویداد اندکه
چونکه خورشید در قسمتی از راه شیری قرار گرفته که در اونجا رفت آمد و ازدحام بسیار کمه
ستارگان منفرد یه جورایی سراسیمگان و ره پویندگانی هستند
که مسیر دوار بزرگ خود را بدور مرکز کهکشانی طی میکنند
لذا ،وضعیت ترافیکی پیچیده ای بوجود می آید
اما از اونجائیکه فضای بین ستارگان بسیار زیاد است
شانس زیادی در برخورد آنها با هم وجود ندارد
اگر شما در اینجا در این ساحل منتظرید تا برخوردی رو ببینید
بین خورشید و ستاره ای دیگر بایستی زمان زیادی صبر کنید
حتی در کل دوره زندگی اش خورشید احتمالاً
یک بیلیون در یک شانس برخورد با ستاره ای دیگر را دارد
اما مکانهایی در کهکشان وجود دارد
که احتمال و شانس یک برخورد بسیار بیشتر است
مناطقی که صدها هزار یا حتی صدها میلیون ستاره
توسط جاذبه بصورت خوشه ستاره ای کروی در ازدحام نگه داشته شده اند
در مقایسه با بازوهای مار پیچی راه شیری
یک خوشه ستاره ای کروی شبیه مکانی است که رانندگان مسابقه اتوموبیلهای خود را به هم می کوبند
شانس برخورد دو ستاره در بازوهای مار پیچی کهکشان ما
تنها یک در یک بیلیون است
اما در یک خوشه ستاره ای کروی، ستارگان انبوه و متراکمند
یک میلیون بار متراکمتر از هر جای دیگر در راه شیری
در راه شیری هر کسی به خوبی در همان جهت در حال حرکت است
اما در یک خوشه ستاره ای کروی هیچ حرکت سازمان یافته ای وجود ندارد
اونا اساساً همه در حال چرخیدن بدور مرکز هستند
در مدارهایی که همه یه جورایی در جهت های متفاوت سازمان گرفته اند
لذا بعضی ها به یک طرف میرن ...و بعضی های دیگه به طرف مخالف
در این شرایط پر هرج و مرج و شلوغ ستارگان بطور متوسط
هر 10000سال یکبار با هم برخورد میکنند
هر ستاره در یک خوشه تقریباً در یک زمان متولد شده اند
لذا وقتی منجمین به یک خوشه قدیمی می نگرند
توقع ندارند که ستارگان جوانتر را ببینند
اما تعجب برانگیز است که یک خوشه ستاره ای کروی معمولاً بعضی بیگانگان اسرار آمیز را در خود پنهان میکند
ستارگان آبی عظیم،بسیار جوانتر از ستارگان تیره کوچک دور و بر خود
این به ظاهر ستارگان غیر ممکن
"Blue Stragglers". ولگردان آبی نام گرفته اند
رمز و راز ولگردان آبی آن است که آنها
از دیدگاهی ،جوانتر از آن هستند که حق بودن در آن مکان را داشته باشند
همه ستارگان با آن جرم و با آن روشنایی
بایستی بیلیونها سال پیش در این خوشه ها مرده باشند
پس معما این است،این اجرام از کجا آمده اند
چگونه آنها به میان خوشه های ستاره ای راه یافته اند
اختر فیزیکدان،جوس هوآ بارنس فکر میکند که بداند پاسخ چیست
او معتقد است ولگردان آبی ناشی از برخورد هایی هستند
بین ستارگان رشته اصلی قدیمیتر و تیره تر
برخورد دو ستاره رشته اصلی
دو ستاره شبیه خورشید در واقع نسبتاً آرام است
جاذبه متقابل ستارگان آنها را در یک مارپیچ به هم قفل میکند
اونها انرژی حرکت رو از دست داده اند و باز خواهند گشت
و چندین گذرگاههای منتج شده رو دارند
اونا حرارت می گیرن و متورم میشن و به نوعی مارپیچ وار بدور یکدیگر می گردن
چندین گذرگاه میسازند
هر کدوم نزدیکتر از گذر و عبور قبلی
تا آنکه در نهایت به هم میرسند و ستارگان با هم ممزوج میشوند
در پایان، به جای آنکه یک انفجار ویرانگر را دامن بزنند
دو ستاره با هم ممزوج شده و یک ستاره پر جرمتر را میسازند
پس کار یکه اساساً د راینجا انجام میشه اینکه ستارگان پیر کوچک
با همدیگه جمع میشن و یک ستاره ای رو می سازند که دو برابر پر جرمتره
و لذا وقتی پرجرمتره درخشانتر و آبی تره
از بقیه ستارگان درون خوشه
بنابراین به نظر میرسه در پشت بقیه ستارگان سرگردانه
در حینی که رمز و راز ولگردان آبی به نظر می رسه حل شده است
افلاک با اجرام غیر معمول به انفجار کشیده میشن
که علم توان و جرات توضیح آنها را دارد
سیاهچاله ها،ستارگان نوترونی و کوتوله های سفید
همه نماینده ای از پایان هستی و حیات بارز ستاره ای هستند
اما اجرام آسمانی عجیب دیگری هم هستند که هرگز فرصتی برای درخشش نمی یابند
نه کاملاً سیاره اند،نه کاملاً ستاره اینها کوتوله های قهوه ای هستند
یک کوتوله قهوه ای اساساً یک ستاره ناکام است
منجم میکائیل لیو از دانشگاه هاوایی این اجرام گریزان را مورد تحقیق قرار میدهد
ستارگان نور زیادی تولید میکنند. و خیلی آسونه که از فاصله های دور اونارو دید
کوتوله های قهوه ای درجه حرارت خیلی کمی دارند
لذا اونا نور خیلی خیلی کمی منتشر میکنند
از اونجائیکه خیلی تیره هستند به این معناست که
ما زمانی میتونیم اونارو ببینیم که خیلی به ما نزدیک باشن
یک کوتوله قهوه ای همون موادی رو داره که یک ستاره
اما مسلمه که اون توده و جرم کافی نداره تا هم جوشی هسته ای رو به راه بندازه
اون چیزی که بوجود میاد با جرمی کمتر از 1%جرم خورشید
لذا نمیتونه انرژی خودشو تولید کنه
اون دقیقاً یک ستاره ناکامه
بدون همجوشی،این ستارگان ناکام بیشتر شبیه سیارات عمل میکنند
اگه شما در حال پرواز در یک فضا پیما در امتداد سطح ستاره باشید
حقیقتاً چیزی شبیه ابرها یا کوهها
یا هر چیز دیگه ای مثل اون نخواهید دید
وقتی به یک کوتوله قهوه ای می رید همه چیز شروع به تغییر میکنه
ما فکر میکنیم اتمسفر اونا از بعضی جهات بایستی شبیه باشه
به اجرامی نظیر انواع بسیار پر جرم سیاره مشتری
اگه شما با تصاویر مشتری آشنا باشید
شما مشتری رو میبینید که ساختمانی نواری با ابرهایی بر سطح اون داره
اگر چه ما هرگز تصویری از سطح یک کوتوله قهوه ای نگرفته ایم
فکر میکنیم که کتوله های قهوه ای هم بایستی ساختمانی ابری و مشابه مشتری داشته باشند
اینها بطور طبیعی از نوع ابرهایی که ما روی زمین میبینیم نیستند
بخار آهن هستند که اون ابرها رو میسازن
و اونوق ابرها ممکنه اونقدر ضخیم بشن که
شما قطرات آهن رو داشته باشید که از ابرها باران وار می بارن
آشکارا هیچ کس دلش نمی خواد اونجا باشه چونکه اونجا از آهن مذاب موج میزنه
امروزه اختر شناسان فقط چند صدتایی کوتوله قهوه ای رو شناسایی کرده اند
و اونها هنور سئوالات زیادی راجع به این اجرام گریز پا دارند
برای نمونه اونا بعضی کوتوله های قهوه ای رو میشناسن که
صفحاتی از غبار و گاز در اطراف خود دارند
ممکنه اون صفحات تشکیل سیارات رو بدن؟
اون فقط یکی از اسراری است که هنوز بایستی منتظر حل شدن باشه
همانطور که ما بررسی ستارگان رو ادامه میدیم
اما تا کنون علم آشکارکرده است که هستی یک قلمرو جادویی است
از کوتوله ها و غول آسا ها، ولگردان و ابرنواخترها
و مخفی کارانی که درون داستان زندگی پر تنش ستارگان نقابی سیاه بر چهره کشیده اند
بسیاری از تاریخچه هستی بر زین فهم نشسته است
و کلید درک منشاء ما در سوراخ هستی در حال چرخیدن است ترجمه زیر نویس به فارسی: حمید نجاریون